De (on)bekende Col - Colle della Fauniera (2481 m)


woensdag 02 januari 2019 door Sjoerd Swinkels



Cyclokalender zal regelmatig aandacht besteden aan een onbekende of in ieder geval minder bekende col. Wil je eens wat anders rijden dan de Stelvio, Mont Ventoux of de Redoute? Dan geven we je hierbij inspiratie voor nieuwe avonturen en ontdekkingen.

Colle della Fauniera: een lange, slopende klim, een ruig en desolaat landschap, een smalle weg omhoog en weinig tot geen verkeer. Je waant je alleen op de wereld als je hier, samen met je fiets, de strijd tegen de zwaartekracht voert. De berg is niet zo bekend bij het grote publiek, maar zeer de moeite waard als je toch eens in Piëmonte bent. De Fauniera ligt in de Cottische Alpen in het noordwesten van Italië. Hemelsbreed niet ver van Barcelonnette wat een bekende uitvalsbasis is voor renners aan de Franse kant van deze Alpenreuzen. De top ligt op 2.481 meter hoogte.

Net als de Mont Ventoux leiden er drie wegen naar de top van de Fauniera. Er is wel een verschil, de Fauniera doet niet aan een ‘makkelijke’ kant.

De Fauniera staat ook bekend als de Colle dei Morti (berg van de dood). Deze onheilspellende naam is te danken aan een bloedige strijd in de 17e eeuw tussen het Frans/Spaanse leger en dat van Piëmonte die in de nabijgelegen ‘vallei van de dood’ plaatsvond. ‘Colle die Morti’ prijkt ook op het colbordje op de top. Daarnaast kent de berg nog een 3e naam, Colle Pantani. Dit komt door een legendarische etappe in de Giro d’Italia van 1999, waarin Pantani het roze pakte van Jalabert. Het was de 1e en vooralsnog ook laatste keer dat de Fauniera in het parcours was opgenomen en de weg werd er speciaal voor geasfalteerd. De etappe ging overigens naar Savoldelli. Pantani zou later uit de Giro gezet worden, waardoor Ivan Gotti de ronde op zijn naam schreef. Op de top van de Fauniera prijkt nu een standbeeld van Pantani.

Drie routes naar de top

Net als de Mont Ventoux leiden er drie wegen naar de top van de Fauniera. Er is wel een verschil, de Fauniera doet niet aan een ‘makkelijke’ kant.

  • Zuiden vanaf Demonte: 24 km a 7,0%
  • Noorden vanaf Ponte Marmora: 21,4 km a 7,2%
  • Oosten vanaf Valgrana: 30 km a 6,1% (laatste 15 km a 8,7%)

Mijn eerste kennismaking met de Fauniera was tijdens een fietsvakantie met mijn broer in 2007 met Cycletours. Het was een groepstocht van Florence naar de Alpe d’Huez. We pakten toen de zuidkant vanaf Demonte. Het was destijds voor mij de eerste keer dat ik naar een hoogte ruim boven de 2.000 meter klom en het was een schitterende beleving. Vanuit Demonte start je in een soort vallei met weilanden en wat bossages. De stijgingspercentages zijn nog best vriendelijk en af en toe vlakt het zelfs af zodat je weer wat snelheid kunt maken. Je bent nog in de bewoonde wereld, maar dat verandert naarmate de klim vordert. De weg versmalt tot een soort geitenpad met steeds meer scheuren in het asfalt. De natuur wordt desolater en de bomen verdwijnen. Behalve je eigen fietsmaten kom je amper iets of iemand tegen. Op zo’n 12 km van de top wordt het echt steil. Lange stukken met percentages van 10% zijn eerder regel dan uitzondering. Het is doorbijten tot 2 km voor de top waar het even afvlakt. In de laatste km zit nog een steile passage, maar dan is de top in zicht. Daar staat Marco Pantani je op te wachten en kun je met hem op de foto. Daarna volgt een lastige afdaling vanwege de smalle weg. Opletten dus.

GF Fausto Coppi

Dat de Fauniera wat minder bekend is bij het grote publiek komt mogelijk doordat de Giro de col dus links laat liggen. Toch is de berg ieder jaar het strijdtoneel van een wielerwedstrijd. Begin juli is de Fauniera de scherprechter in La Fausto Coppi. Zelf stond ik daar, samen met zes fietsvrienden, in 2015 in Cuneo aan de start. De Gran Fondo is circa 175 kilometer met ruim 4.000 hoogtemeters. Ieder jaar staan er zo’n 2.000 deelnemers klaar. Het merendeel kiest overigens voor de Medio Fondo. Iets wat in Italië vaker voorkomt, terwijl een 'halve cyclo' bij ons Nederlandse cyclorijders uiteraard niet opkomt... Een Italiaan verklaarde me later die dag aan de finish toen ik vertelde dat het loodzwaar was geweest: ‘Waarom zou je ook de gran fondo doen? Je moet de Fauniera over! Dan is het niet slim om daarvoor jezelf te vermoeien met andere klimmen’.

Waarom zou je ook de gran fondo doen? Je moet de Fauniera over!

De route van de gran fondo voert namelijk eerst over 40 vlakke kilometers naar de voet van de Valmala (9 km a 8%). Daarna volgt de Montemale (5 km a 9%) en zo rond kilometer 90 start de klim naar de Fauniera via Valgrana (oostzijde). Van de natuur heb ik die dag weinig gezien. Het eerste deel ging het nog aardig voor mijn gevoel, maar zo’n kilometer of 10 van de top was het gedaan met de energie. Het was een hete dag met ruim 30 graden en ik heb mezelf echt naar de top gesleept. Zelden dat ik zo kapot ben gegaan. Het tellertje kwam regelmatig niet meer boven de 10 p/u. Op de top was het snel de bidons vullen en ben ik enigszins verdwaasd de afdaling ingegaan. Door de smalle weg een technische, lastige afdaling. Ik werd in het begin continu ingehaald en pas na een kwartiertje kwam ik weer wat bij mijn positieven. Na de afdaling volgt nog de Madonna del Colletto (6 km a 9%) en daar kwam ik er zowaar weer doorheen. Op de top is het dan nog 25 km in dalende lijn naar de streep.

Finishverhalen
Bij de finish kwamen uiteraard de verhalen over de slachtoffers die de Fauniera had gemaakt. Een fietsmaat had een andere van onze groep een paar kilometer voor de top zittend in de berm gesignaleerd. Bij mijn broer schoot op de top bij het vullen van de bidons de kramp erin. Hij wilde snel weer op de fiets stappen, maar werd door een oplettende verzorgster van de organisatie gesommeerd om in het gras te gaan liggen. En bij weer een ander ging het gerucht dat hij helemaal was afgestapt (of het in ieder geval van plan was). Hij kwam gelukkig na een (flink) tijdje, gewoon op de fiets, de streep over. Helaas had de cyclo dat jaar ook letterlijk een slachtoffer gemaakt. Aan de voet van de Madonna del Colletto was iemand door een hartaanval aan zijn einde gekomen.
 
Weekje rond Cuneo
We zaten na de Coppi nog een week in de buurt. Toen hebben we ook de derde route vanuit Ponte Marmora nog meegepakt. Deze keer, relatief gezien, op het gemak en dan besef je weer wat een fantastische col de Fauniera is. Welke route het mooist is? Voor mijn gevoel maakt het niet heel veel uit. Ze zijn allemaal zwaar en vergelijkbaar qua wegdek en landschap. In de buurt heb je trouwens ook nog de Sampeyre, Colle Preit, Colle dell'Agnello (ietsje verder weg) en de Lombarde. Meer dan genoeg leuks dus om daar een tijdje met de fiets te verblijven.

Route en profiel

Zie overige profielen op www.cyclingcols.com.

Valgrana - Colle della Fauniera

Demonte - Colle della Fauniera

Ponte Marmora - Colle della Fauniera

Heb je ook een suggestie voor een (on)bekende klim? Laat het ons weten via het contactformulier (wel even je mailadres en naam invullen).



Gerelateerde artikelen

Cyclokalender biedt de grootste en meest actuele verzameling van sportieve fietstochten wereldwijd (>1700). Met slimme filters vind je de beste cyclo of toertocht. Tevens bieden we je het laatste nieuws voor de sportieve fietser. Bezoek onze website www.cyclokalender.nl. Volg en like ons op Facebook, Twitter en Instagram, klik op één van de buttons onderaan de pagina.



Bezoek ons op Facebook! Volg ons op Twitter Volg ons op Instagram Stuur een mail

Hosted and powered by RLAhosting

© C Y C L O K A L E N D E R (2014 - 2019)