Borrelpraat aflevering 12: CO2 versus een handpomp


maandag 21 januari 2019 door Frank Jansen


Canon versus Nikon, Italië versus Frankrijk, voorwielaandrijving versus achterwielaandrijving, Campagnolo versus Shimano, wel of geen helm. In dit rijtje past ook het debat CO2 versus de ouderwetse handpomp. Het leverde onlangs nog een enigszins verhitte discussie op onze Facebook-pagina. Hoogste tijd om er eens wat dieper in te duiken.

Laten we beginnen bij het begin. Een foute keuze bestaat in principe niet. Met beide wordt je band uiteindelijk gevuld en kun je weer verder fietsen. De “beste” keuze bestaat dus niet. Elk systeem heeft z’n eigen voor- en nadelen.

Zowel een CO2-systeem als een pomp kosten tegenwoordig weinig plek. Foto: Frank Jansen

De handpomp

Pompjes zijn in de loop der jaren steeds verder geëvolueerd. Ze zijn kleiner en lichter geworden. Maar er is meer. Er bestaan tegenwoordig pompjes die met behulp van een slangetje op het ventiel geschroefd kunnen worden. Er zijn pompjes met een manometer en zelfs pompjes met bluetooth (van Silca). Een heel enkele keer zie in het wild nog de ouderwetse Zefal-pomp onder bovenbuis geklemd. Alsof de tijd heeft stil gestaan.

Een pomp kent in theorie bijna alleen maar voordelen. Je kunt het een oneindig aantal keren gebruiken. Het is niet belastend voor het milieu. Per groep fietsers heb je er maar één nodig. Ermee vliegen is geen probleem. Thuis hoef je je band niet na te pompen. De lichtste pompjes wegen minder dan een CO2-systeem en zijn ook nog eens kleiner. Een pomp is zeker op lange termijn goedkoper. Tot zover weinig redenen om te kiezen voor CO2 dus.

Uiteraard hebben pompjes ook nadelen. Ten eerste kost het behoorlijk wat moeite de band daadwerkelijk op druk te krijgen, als het al lukt. Bijna alle pompjes claimen moeiteloos 8 bar te halen, in de praktijk zit je na een paar honderd keer pompen nauwelijks op 4 bar. Niet ideaal. Bij de meeste pompjes moet je goed je best te doen het pompje op het ventiel te houden. Er zijn zoals gezegd ook pompjes die werken met een slangetje, maar die werken alleen goed op ventielen met schroefdraad. Bovendien kan bij het losdraaien de ventielkern meekomen (been there, done that). Bepaalde pompjes zijn weliswaar klein, maar vrij lang waardoor ze niet in een klein zadeltasje passen. Ze moeten dus ofwel aan het frame gemonteerd worden (lelijk volgens velen), of achter in de zak worden vervoerd. Dat kan dan weer vervelend uitpakken bij valpartijen. Bovendien loop je het risico het pompje te vergeten.

CO2

Een CO2-systeem werkt met patronen die je voor een habbekrats online koopt of bij de Action voor ongeveer 1 euro per stuk. Er zijn twee verschillende groottes, de 16 gram voor de racefiets en de 25 gram voor de MTB. Naast een patroon heb je ook een pompkop nodig. Hier zit nogal wat verschil in, bij sommige koppen kun je niet doseren: aansluiten is meteen volblazen. Niet handig als je binnenband wat wil voorpompen om de montage wat makkelijker te maken. Of als je onderweg wat gas wil bij blazen.

Hét grote voordeel van CO2 is uiteraard het gemak. Je draait het patroon erin, zet de pomp op het ventiel en de boel is binnen 1 seconde vol. CO2-patronen worden gemaakt van aluminium of plastic. Beide zijn dus belastend voor het milieu. Doe je ze bij thuiskomst netjes in de PMD-bak worden ze gerecycled, al heeft de productie en vervoer ook een carbon footprint achtergelaten. Wie voor duurzaam gaat, kiest dus voor een pomp. Al kun je je ook afvragen hoe groot de impact op het milieu is als je maar een paar keer per seizoen lek rijdt.

Zoals gezegd is een klein pompje kleiner en lichter dan een pompkop en 2 patronen. Maar een CO2-systeem is veel korter en past dus gewoon in een klein zadeltasje. Kies je voor die optie dan is vergeten vrijwel onmogelijk. Bij een CO2-systeem word je beperkt door het aantal patronen dat je meeneemt. Rijd je dus met een groep is het noodzakelijk dat iedereen z’n eigen patronen meeneemt. Rijd je alleen zou het theoretisch zo kunnen zijn dat je bij lekke band nummer 3 de pisang bent. Maar iedereen weet dat zoiets wel tamelijk zeldzaam is (bovendien zal je dan ook 2 nieuwe binnenbanden of plakkers bij je moeten hebben).

CO2-patronen mag je volgens sommige luchtvaartmaatschappijen niet meenemen in het vliegtuig, alhoewel Cyclokalender deze claim al behoorlijk nuanceerde. Een laatste nadeel van een CO2-systeem is dat CO2 vrij snel ontsnapt door het butyl van je binnenbandje. Dat betekent dat je daags erna moet bijpompen, of beter nog, de hele band laat leeglopen en opnieuw oppompt met je vloerpomp.

Dus?

Er is geen foute keuze. De handpomp kent vele voordelen, maar zeker ook nadelen. En datzelfde voor CO2. Wil je het beste van beide combineren zijn er ook hybride systemen; deze combineren CO2 met een handpomp. Maar behalve de voordelen worden dan ook de nadelen gecombineerd: zulke systemen zijn alles behalve klein en licht.

Waar kies jij voor?



Poll: CO2 of pomp?



Gerelateerde artikelen

Cyclokalender biedt de grootste en meest actuele verzameling van sportieve fietstochten wereldwijd (>1700). Met slimme filters vind je de beste cyclo of toertocht. Tevens bieden we je het laatste nieuws voor de sportieve fietser. Bezoek onze website www.cyclokalender.nl. Volg en like ons op Facebook, Twitter en Instagram, klik op één van de buttons onderaan de pagina.



© C Y C L O K A L E N D E R (2014 - 2020)