Maratona-winnaar Michel Snel: 'Dichter bij profwielrennen ga je niet komen'


donderdag 04 juli 2019 door Herman Nekkers


Michel Snel is een van Nederlands meest succesvolle cyclorijders. In 2010 en 2011 won hij de Mamotte en een heleboel andere Franse topcyclo's waaronder Les Trois Ballons en La Vaujany. Nadat de Marmotte was bijgeschreven in zijn prijzenkast bleef er nog maar één wens over: winnen in de Maratona. Daarmee zou hij de eerste Nederlander worden die dat presteerde. Cyclokalender sprak hem over de ultieme droom die in 2013 in vervulling ging.

In 2008 werd Snel al eens vijfde. De atmosfeer was toen al overweldigend. De tv-helicopter die boven de koplopers vloog maakte een onuitwisbare indruk. "Zo zie je exact hoe ver de koplopers voor je rijden." 

In de twee jaar daarna werd de Italiaanse supergranfondo overgeslagen, maar in 2011 was hij weer van de partij. Zijn grote droom, winst in de Marmotte, was inmiddels binnen. Cyclokalender maakte hier vorig jaar een verhaal over tijdens de Marmotteweek. De focus lag nu vooral op de Italiaanse droom. "Ik meende ik dat er altijd wel iemand beter zou zijn dan ik. Maar inmiddels had ik meer vertrouwen gekregen. Ik kan ook wel een beetje rijden, dacht ik dan." Die dag was Snel na de start als een speer vertrokken (zie video). De hele Sellaronde reed hij in zijn eentje voor de rest van het veld. Wachtend op de mensen die zouden komen. Maar er kwam helemaal niemand. De tweede keer Campolongo was van hetzelfde laken een pak. Maar op de Passo Giau kwam daar ineens een klein Italiaantje: erop en erover. Giuseppe Sorrenti Mazzocchi was de naam. Snel en hij zagen elkaar pas weer op het podium. Onze landgenoot een zilveren plak rijker. Dat deze Sorrenti Mazzocchi later van zich liet horen door een dopingschorsing van 2 jaar steekt nog steeds een beetje. "Maar goed, je weet nooit hoe het op die dag was", aldus Snel.

In 2012 startte Michel Snel wederom in La Villa. Dit keer in het zilveren shirt en met nummer 2 opgespeld. De Maratona maakt jaarlijks voor de podiumplaatsen van het jaar ervoor een speciaal shirt. En het is wel verplicht hierin te rijden. Maar dat laat je je natuurlijk geen tweede keer zeggen. Het gegeven dat Snel in dat shirt startte is overigens zijn enige herinnering aan deze dag. Ondergetekende stond zelf ook aan de start en ik weet nog dat de mussen van het dak vielen op de Giau. Snel was toen al binnen dus die heeft daar weinig van meegekregen. Een derde plek was zijn deel. Op Jamie Burrow stond die dag geen maat, want hij eindigde 12 minuten voor onze landgenoot. Met daar tussenin nog de Italiaan Salimbeni. Weer podium dus, maar nog steeds niet op de hoogste trede.

In 2013 viel alles ineens op zijn plaats. Met een kopgroep werd de Sellaronde afgelegd en ook de Campolongo voor de tweede maal. De Italiaan Pisani was een van de grote favorieten die dag. Hij had de weken ervoor enkele granfondo's op zijn naam geschreven, iedereen lette op hem. En ja, op de Giau sprong hij weg. Maar Snel had goede benen en kon hem achterhalen. Doordat hij inmiddels de 40 gepasseerd was ging het dalen toch wat voorzichtiger. Pisani nam meer risico, maar kwam desondanks niet echt weg. De Falzarego. Hier rijden de beide mannen lang gezamenlijk naar boven. En toen het even wat steiler werd zette Snel ineens aan, het was gelijk over en uit. Wat volgde was een lange zegetocht over de Valparola en het vlakke stuk naar Corvara. "Het was geweldig. Camera's om je heen. Helicopter boven je hoofd. Ik vroeg constant aan de motorrijder wat mijn voorsprong was. Dit was werkelijk fantastisch. Dichter bij profwielrennen ga je niet komen." Zijn vrouw Anita beleefde het thuis allemaal mee op de livestream. Het moet dodelijk spannend geweest zijn, want juist op het moment van de beslissende demarrage had de regie meer oog voor een bergbeklimmer dan voor de wedstrijd.

Na zijn overwinning stopte Snel als actief cyclorenner. Met de Marmotte en de Maratona waren de belangrijkste doelstellingen gehaald. Wel kwam hij het jaar erop terug om met Anita de rit te rijden. "En om mijn shirt op te halen. Ik wilde per se het shirt met nummer 1 hebben. Dat lag voor me klaar." Hiermee had hij dus alle podiumtenues bij elkaar gereden (zie foto boven). Die hangen trots aan de muur van zijn huis. Overigens reed Snel in 2014 voor de fun. "Beetje een praatje maken met andere renners. Lekker genieten in mijn shirt met nummer 1." Desondanks werd hij nog gewoon 38e.

Waar veel fietsers Snel wellicht kennen als de eigenaar van de Sportherberg in de Vogezen, heeft hij de zaak afgelopen jaar verkocht en is vertrokken richting omgeving Mont Ventoux. Het wielerhart klopt nog steeds. "Inderdaad ben dit jaar weer lekker begonnen met fietsen voor de fun. Maar de competitie zit in je bloed en je wil toch weer elke keer sneller de Ventoux op. Strava helpt daar niet bij hahaha."

Gevraagd naar zijn mooiste zeges: "Zonder twijfel de eerste keer Marmotte in 2010 en de Maratona in 2013. De Marmotte, omdat het mijn eerste belangrijke overwinning was. Daardoor begon ik te geloven dat ik ook de Maratona kon winnen. Daar winnen is zo ontzettend mooi. De sfeer van de Maratona is onovertroffen. Daar kan niks tegenop."






Gerelateerde artikelen

Cyclokalender biedt de grootste en meest actuele verzameling van sportieve fietstochten wereldwijd (>1700). Met slimme filters vind je de beste cyclo of toertocht. Tevens bieden we je het laatste nieuws voor de sportieve fietser. Bezoek onze website www.cyclokalender.nl. Volg en like ons op Facebook, Twitter en Instagram, klik op één van de buttons onderaan de pagina.



© C Y C L O K A L E N D E R (2014 - 2020)