Tour de Kärnten - De belevenissen van Johnny en Pieter | Cyclokalender

Tour de Kärnten - De belevenissen van Johnny en Pieter


dinsdag 28 mei 2019 door Herman Nekkers


Vorige week gaven we een update over de Tour de Kärnten. Afgelopen donderdag werd de laatste etappe verreden en daarmee behoorde ook de editie 2019 tot het verleden. Wij blikken terug met ex-prof Johnny Hoogerland en onze deelnemer ter plaatse, Pieter Houwen. Voor beiden mannen was het de eerste deelname aan dit Oostenrijkse spektakel. We spraken met hen over de afgelopen week en maakten de verhalen op. 

Het parcours en de organisatie

JH: "Het was voor mij wel wennen dat het parcours niet volledig is afgezet. Ik had het me niet gerealiseerd, maar uiteraard is dat logisch. Het verschil tussen de eersten en de laatsten is meer dan een uur. Dan kun je niet alle wegen afzetten."

PH: "Ondanks dat de wegen niet zijn afgezet heb je nergens last. Alle kruispunten worden vrij gehouden en je hoeft gedurende de week nooit te stoppen. Dat is gewoon perfect geregeld. Je moet een beetje opletten dat je de linkse bochten niet te scherp aansnijdt, verder is er niks aan de hand.

De hellingen zijn echt steil hier. De Flattnitz is echt een beest en de laatste kilometers van de vijfde etappe waren continu rond de 20%. Ja, dat was echt wel hard. Parcourskennis zou wel handig zijn, dan kun je je instellen op wat er komen gaat. [CK: Veel etappes komen terug in volgende edities. Deelnemers die vaker meedoen kennen de lastige punten.]

De laatste etappe heette Bergzeitfahren. Maar het was eigenlijk gewoon een normale rit, inclusief massastart en neutralisatie. Het ging echter alleen omhoog." [CK: In eerdere jaren was er wel echt een bergtijdrit met individuele start. In latere jaren werd er niet meer indivudueel gestart, maar in groepen van 25 renners.]

Het niveau

JH: "Het viel me op dat er zo hard gereden wordt vooraan. Ook door 40-plussers. Nee, ik heb me echt niet ingehouden. Voor mij als ex-prof, die niet veel heeft getraind, vond ik dat heel opvallend. Voor ex-profs die door blijven trainen zou ik het niet aanraden. Hoewel, het niveau van b.v. Mathias Nothegger is echt heel hoog. Die zou in het profpeloton niet misstaan. Hij wint waarschijnlijk niet, maar zal in bergetappes net achter de echte toppers eindigen. Die hoeft echt niet in de bus te zitten. Ik denk wel dat ze hem meer pijn kunnen doen als er meer wordt samengewerkt. Het is hier toch meer: ieder voor zich. Maar dat is eigenlijk ook wel mooi. Je ziet het ook aan de Giro, de mooiste wedstrijden krijg je wanneer iedereen het zelf moet opknappen."

PH: "Vooraan wordt echt bijzonder hard gekoerst. Er zijn ook wat teams. Sommige hebben wel een gezamenlijk tenue, maar rijden alleen voor zichzelf. Andere teams, zoals Team Strassacker, werken echt samen voor een kopman. Bij Strassacker was iedereen bezig om Christoph Mai te helpen. Ondanks twee etappezeges werd hij uiteindelijk tweede.

Het hele team was gelijk in rep en roer. De rest van het peloton lag compleet in een deuk om de paniek.

Onderweg had ik echt het gevoel in een wielerkoers te zitten. Dat was heel mooi. Ik had soms echt het gevoel van een profrenner. Op tv zie je vaak dingen gebeuren, maar nu snap ik beter waarom. Er wordt serieus gereden op alle niveaus. Hoewel er van goede samenwerking weinig sprake was. Ik vind het opvallend dat er niet of nauwelijks waaiers gemaakt worden. Ik heb meerdere malen aanzet gegeven, maar die Duitsers en Oostenrijkers zijn dat niet gewend of willen het niet. Er wordt al hard gereden, maar er valt veel meer uit te halen als er beter wordt samengewerkt.

Die Nothegger rijdt echt heel hard. De laatste dagen startte ik in het voorste blok en heb eens goed gekeken wat hij doet. Het is wel een mannetje, want hij eist altijd een vaste plek in het peloton op (plek 5). Bergop rijdt hij gewoon heel strak op vermogen. De eerste helling 5 watt/kg, dan vliegen de meesten er al af. De volgende helling 6 watt/kg en dan breken de meeste anderen. Hij is echt een fenomeen. Ik moet echter zien wat hij ervan bakt in een wedstrijd met waaiers. Zoals Thijs Zonneveld zegt: waaierrijden is een kunst. Je ziet dat die Oostenrijkers dat echt niet beheersen."

De mooie verhalen

JH: "Voor de vierde etappe miezerde het een beetje bij de start en iedereen had zijn regenjack nog aan. Ik zei tegen een aantal mannen: 'Kom op, we doen ons regenjack uit en gaan er gelijk vandoor na de neutralisatie. De rit is niet al te zwaar en ze moeten ons dan maar zien te achterhalen.' Dus wij reden direct met zijn zessen op kop en die mannen vonden het schitterend. Twee werden later teruggepakt, maar wij bleven mooi met zijn vieren vooruit. Ik kon de etappe winnen. Ja, dat was echt heel leuk. We hebben met die groep echt lol gehad." [Finish, zie foto bovenaan.]

PH: "In de neutralisatie kreeg iemand van team Strassacker een lekke band. Het hele team was gelijk in rep en roer. De rest van het peloton lag compleet in een deuk om de paniek.

De derde etappe was een bijzondere. De klim ging naar het Dach der Tour en de top lag volledig in de mist. Oef, dat wordt nog wat met de afdaling, dacht ik. Maar gelukkig was het zicht al gauw weer goed. Desondanks werd er bijzonder hard gereden. Ik kon maar te nauwernood mijn fiets recht houden en een val voorkomen. Ja, dat was echt schrikken, ik was bijna onderuit gegaan. Er waren diverse valpartijen. Ergens stond iemand bijna te huilen, omdat zijn maat naar beneden was gevallen. Tja, dat hoort er blijkbaar ook bij. [CK: Er zijn gelukkig geen ernstige ongelukken voorgevallen.]

Na de laatste etappe was het echt feest. Het was stralend weer en iedereen was blij dat het erop zat. Er heerste echt een uitgelaten stemming onder de deelnemers. Zo van: dat hebben we toch maar mooi geflikt."

Overnachten en het weer

PH: "Mijn maat Sem en ik sliepen in een stacaravan op camping Ossiacher See. Ideaal. We hadden de slaapkamers een beetje verbouwd, zodat onze fietsen binnen konden staan. Ja, dat was echt perfect. Er was dramaweer voorspeld, maar uiteindelijk viel het erg mee. Het was meestal dreigend met veel wolken, maar op een enkel spetje na is het droog gebleven. De laatste dag was het echt heel lekker."

Vriendschappen

JH: "Ik heb echt een aantal leuke mensen leren kennen van verschillende nationaliteiten. We hebben afgesproken binnenkort samen te gaan fietsen, misschien de Dolomitenradrundfahrt vanuit Lienz."

Ik heb Nothegger een foto gestuurd uit de tijd dat ik nog 65 kilo woog. 'Zo sta ik in 2020 aan de start', schreef ik erbij hahahaha.

PH: "Vooraan rijden enkele mensen die zijn totaal gefocust en in zichzelf gekeerd. Die zeggen geen woord tegen je. Ik ben wel iemand die graag even een praatje maakt onderweg of bij de start. Na een dag of wat herkennen ze je gezicht wel en als je dan wat tegen ze zegt ontdooien ze gelukkig. De meesten zijn hier echter gewoon open en maken een praatje. Iedereen is serieus bezig, maar het moet niet doorslaan."

Tot slot

JH: "Ik heb Nothegger een foto gestuurd uit de tijd dat ik nog 65 kilo woog. 'Zo sta ik in 2020 aan de start', schreef ik erbij hahahaha. Ja, ik denk wel dat ik hem nog een keer ga rijden." 

PH: "Ik vond het echt fantastisch. Ik merk aan de reacties op Strava dat mijn fietsvrienden erg nieuwsgierig zijn. Wellicht kunnen we volgend jaar met een goed team aan de start staan, waarmee we serieus hoge ogen kunnen gooien. Dat zou wel heel mooi zijn."

Cijfers en resultaten

Na zes etappes haalden uiteindelijk 335 renners de eindstreep. 35 anderen kregen om diverse redenen een DNF. Klik hier voor de volledige uitslagenlijst. 

Johnny Hoogerland eindigde na zes etappes op plaats 7 van het eindklassement en plaats 5 van de open categorie (totaal 117 deelnemers). Hij won één etappe.

Pieter Houwen behaalde de 83e plaats in het AK en plaats 12 in de categorie 40+ (48 deelnemers). Een zeer verdienstelijke prestatie aangezien hij op dag 1 veel tijd verloren heeft bij de neutralisatie. Er had meer ingezeten, maar als telt niet. Een mooie uitdaging voor volgend jaar.

Dertig vrouwen haalden de finish. Winnares werd Bianca Bernhard (zie foto). Zij werd tevens 107e in het AK.

De naam Mathias Nothegger is meerdere malen gevallen. Wie is die mysterieuze Oostenrijkse hardrijder die alles wint waar hij aan de start verschijnt? De man die vorig jaar de prestigieuze Ötztaler Radmarathon op zijn naam schreef. Morgen publiceert Cyclokalender een exclusief interview met hem. Hierin komt hij met interessante tips en doet hij een opvallende belofte. Stay tuned...

Foto's: Tour de Kärnten



Gerelateerde artikelen

Cyclokalender biedt de grootste en meest actuele verzameling van sportieve fietstochten wereldwijd (>1700). Met slimme filters vind je de beste cyclo of toertocht. Tevens bieden we je het laatste nieuws voor de sportieve fietser. Bezoek onze website www.cyclokalender.nl. Volg en like ons op Facebook, Twitter en Instagram, klik op één van de buttons onderaan de pagina.

-->