Boogie's Extreme, met pittige staart ( Boogie's Extreme )

Gepubliceerd op vrijdag 11 december 2015 door schopmanfietst.nl.


Ja, lekker!

160 KM fietsen in mijn favoriete omgeving en ook nog eens 2311 Klimmeters maken! Deze keer ben ik met vriendin lief, schoonouders en zoontjes afgereisd naar het zuiden van Nederland. Een mooi huisje dat nog geen 12 kilometer ligt van de start/finish. Naast dat zij mij gaan bevoorraden onderweg, gaan zij lekker van de omgeving genieten tijdens mijn fietstocht. Ik had vooraf besloten dat ik direct om 7 uur wil starten en minimaal gemiddeld 25 km per uur wil rijden, met maximaal een uur pauze. Dus ongeveer 7.5 uurtjes.

De weersvoorspellingen zijn slecht, regen, regen en nog eens regen… Gelukkig valt de wind volgens de voorspellingen mee en heb ik het eerste gedeelte veelal de wind mee. Wel zie ik dat de ”echte” beklimmingen aan het einde van deze tocht zitten. De tocht begint boven op de Cauberg, maar wees gerust, na 164 km mag ik deze berg alsnog omhoog fietsen.

Als ik mijn startbewijs ophaal is het nog erg rustig, koud en regenachtig. Gelukkig komt Michael Boogerd even langs om het startschot te geven, dan konden we eindelijk fietsen. Het regent nog steeds, het is een beetje schemerig en er zijn weinig fietsers om mee te fietsen. De eerste 40 a 45km is het klimmen best weer even wennen, maar ik krijg al snel weer het juiste ritme te pakken. Gelukkig maar want er valt veel te klimmen, in het begin gelukkig nog niet met extreme percentages. Volgens mij is de max in het eerste gedeelte 7%. Het ging lekker toen ik door een Belgisch dorpje fietste, de naam ben ik even kwijt, totdat ik het zo herkenbare geluid van een lekke band hoorde… zucht…

Maar gelukkig had ik me goed voorbereid, dus nieuw binnenbandje erin en dan met mijn luxe gaspatroon de band op spanning brengen. Dat is zo gedaan. Niet helemaal waar… De binnenband zat er na 10 minuten pas in en dan nu het makkelijke gedeelte, de band opblazen met een gaspatroon. Nou, dat ging dus even anders, na 15 minuten proberen heb ik maar iemand gevraagd of die een pompje bij zich had. Ondertussen waren er al veel Belgen die medelijden met mij hadden, maar lekker warm, droog in de bakker bleven zitten. Ik geef ze geen ongelijk.

Gelukkig kan ik weer verder en kom na 10km bij de eerste stop. Even wat eten en drinken en dan weer verder. Maar eerst nog even iemand helpen met zijn bandje oppompen.

En weer lekker onderweg. Een lange maar fijne klim door een woonwijk waar mooie huisjes staan en plots weer mijn band lek! Ongelooflijk, weer! Nou, de binnenband erin krijgen ging wat sneller dan de 1ste keer, maar ik had geen pomp. Ondertussen had ik al naar de volgauto gebeld die wat verderop stond om terug te rijden met de pomp zodat ik mijn band kon oppompen. En toen hoorde ik een stem die vroeg of hij mij kon helpen, het was dezelfde man die ik daarvoor bij de eerste post geholpen had. Hij kreeg mijn co2 pompje wel aan de praat en mijn band was weer lekker hard. Maar niet nadat hij mij een essentiële les geleerd heeft; Check je buitenband, bij een lekker band, altijd dubbel!! We haalde er een klein/scherp steentje uit. Dit was blijkbaar de boosdoener van mijn lekker banden.

De volgauto afgebeld en rustig verder fietsend, kom ik na 85km bij het 2de rustpunt aan. In gezelschap van opa en oma eet ik mijn pannenkoek, banaan en chocoladerepen. Even op adem komen en stoom afblazen van die 2 lekke banden.

Boogies extreme

Er komen weer veel lange klimmen met percentages tussen de 5 en 7%. Lekker doorfietsen in een klein beetje miezer regen. Het jammere van de gehele tocht, op de Belgische wegen, is dat het wegdek in de afdaling vaak zo bizar slecht was dat je er met niet harder dan 25 a 30kmp/u af kon fietsen. Dat heeft wel een flink effect op de gemiddelde snelheid. Maar de Belgen staan nu eenmaal bekend om hun slechte wegen.

In een redelijk tempo fiets ik door naar de 3de stop. Onderweg zeer genoten van de omgeving. Ondanks dat er een aantal wegen waren waar het zeer druk was met auto’s, was het grootste gedeelte auto arm en kon je ongestoord fietsen.

Gelukkig had ik nog veel energie voor het einde, want ik er kwamen nog wat flinke klimmetjes. Niet zo zeer de lengte, maar vooral de klimpercentages waar de boosdoeners hier.

Binnen 25km kregen wij de volgende klimmen voor de kiezen: 
1. Loorberg

Loorberg

Loorberg

2. Kruisberg

Kruisberg

Kruisberg

3. Eyserbosweg

Eyserbosweg

Eyserbosweg

4. Fromberg

fromberg

5. Doodeman

Doodeman

Doodeman

Met percentages die oplopen tot 20% na 130km is dit flink doortrappen en voel je dit echt wel in je bovenbenen, kuiten, longen en knieën. Als je pech hebt voel je het ook tussen je oren en moet je afstappen, wat ik verschillende mensen heb zien doen. Ik heb zelfs 2 mensen zien huilen. Dat zegt denk ik genoeg over dit stuk in de tocht. Al moet ik het eerlijk zeggen dat ik het echt heerlijk vond. Helemaal kapot boven aankomen, even bijkomen en hopla de volgende klim!

Onderweg naar de Cauberg begint het te regenen. Dus snel doorfietsen, alsof het wat uitmaakt, en lekkere warme droge kleding aandoen. Nu is de Cauberg nou niet een beklimming die pijn in je kuiten doet, maar na 164km was het toch nog even zwaar. Maar ik de verte hoor ik de speaker van de finish en trap ik nog even flink door.

Cauberg finish

Het was een zware tocht, mede door de regen, het wegdek op grote stukken en de laatste 25km. De route was goed uitgezet met duidelijk pijlen zodat zelfs ik maar 1x verkeerd ben gereden! Navigatiewonder dat ik ben. Ik ben blij dat ik deze tocht heb gedaan en wil hem volgend jaar zeker weer doen, dan wellicht de 225km en Redoute mee pakken. Leuk was ook dat er foto’s en filmpjes van je gemaakt werden door de organisatie!

Nu de benen wat rust geven en voorbereiden op volgend weekend waarin de 1k Ride & Gerrie Knettemann Classic geplant staan!

Route:

Boogies extreme 2015



© C Y C L O K A L E N D E R (2014 - 2020)